Przetoka wrotno-systemowa

61-letnia pacjentka zgłosiła się na badanie usg jamy brzusznej w celu kontroli angiomyolipoma (AML) w prawej nerce. Uwagę lekarza wykonującego badanie zwrócił przebieg prawej gałęzi żyły  wrotnej...

Wstęp

61-letnia pacjentka zgłosiła się na badanie usg jamy brzusznej w celu kontroli angiomyolipoma (AML) w prawej nerce. Uwagę lekarza wykonującego badanie zwrócił przebieg prawej gałęzi żyły  wrotnej.

Obrazy ultrasonograficzne

Zmiana ogniskowa w korze prawej nerki, będąca powodem wykonania badania usg jamy brzusznej. 

Film 1. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Hiperechogeniczna zmiana ogniskowa prawej nerki. Zmiana widoczna była we wcześniej wykonywanych badaniach usg. Obraz usg odpowiada angiomyolipoma.

Podczas badania wątroby uwagę lekarza zwrócił przebieg prawej gałęzi żył wrotnej.

Film 2. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Widoczny jest kręty przebieg prawej gałęzi żyły wrotnej.

Zdjęcie 1. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Strzałkami zaznaczono prawą gałąź żyły wrotnej.

Zdjęcie 1. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Strzałkami zaznaczono prawą gałąź żyły wrotnej.

 

Zdjęcie 2. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Strzałkami zaznaczono przebieg prawej gałęzi żyły wrotnej.

Zdjęcie 2. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Strzałkami zaznaczono przebieg prawej gałęzi żyły wrotnej.

 

Zdjęcie 3. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Strzałkami zaznaczono przebieg prawej gałęzi żyły wrotnej.

Zdjęcie 3. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Strzałkami zaznaczono przebieg prawej gałęzi żyły wrotnej.

Włączono opcję kolorowego dopplera. W aparacie PHILIPS LUMIFY możliwy jest wybór dwóch prędkości przepływu dla każdego presetu. Korzystając z presetu abdomen mamy możliwość wyboru prędkości 18cm/s lub 9cm/s.

Film 3. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Włączona opcja kolorowego dopplera. Widoczny jest przepływ „do głowicy” (kolor czerwony) w żyle wrotnej oraz przepływ „od głowicy” (kolor niebieski) w prawej gałęzi żyły wrotnej. 

Film 4. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Włączona opcja kolorowego dopplera. Widoczne jest połączenia pomiędzy prawą gałęzią żyły wrotnej a prawą żyłą wątrobową. 

Film 4. Głowica konweksowa PHILIPS LUMIFY. Włączona opcja kolorowego dopplera. Widoczne jest połączenia pomiędzy prawą gałęzią żyły wrotnej a prawą żyłą wątrobową. 

 

Rozpoznanie

Wrodzona przetoka wrotno-systemowa wewnątrzwątrobowa (pomiędzy prawą gałęzią żyły wrotnej a prawą żyłą wątrobową). Typ II wg klasyfikacji Park.

Omówienie

Prezentowana przetoka wrotno-systemowa nie jest następstwem nadciśnienia wrotnego. Podczas badania nie uwidoczniono cech ultrasonograficznych nadciśnienia wrotnego ani marskości wątroby. Ponadto prezentowana przetoka nie jest zlokalizowana w typowym miejscu dla krążenia obocznego w przebiegu nadciśnienia wrotnego. Kliknij i sprawdź, gdzie szukać krążenia obocznego u pacjentów z nadciśnieniem wrotnym. Do pozostałych przyczyn nabytych przetok wrotno-systemowych zalicza się przebyty uraz, operację i biopsję wątroby.

Połączenie wrotno-systemowe może być wrodzone (1:30000) i jest następstwem nieprawidłowego rozwoju układu naczyniowego wątroby. U osób dorosłych przetoki wrotno-systemowe stwierdzane są w około 0,0235% badań ultrasonograficznych. Z wrodzonymi przetokami wrotno-systemowymi mogą współwystępować inne wady wrodzone. Kliknij i sprawdź jakie

Wrodzone przetoki wrotno-systemowe mogą być wewnątrzwątrobowe (jak w prezentowanym przypadku) lub zewnątrzwątrobowe. Klasyfikację przetok wewnątrzwątrobowych wg Park i pozawątrobowych wg Aberneth’ego przedstawiono na rycinie 1.

Rycina 1. Wrodzona przetoka wrotno-systemowa.

Rycina 1. Wrodzona przetoka wrotno-systemowa. 

Objawy związane z przeciekiem wrotno-systemowym:

Bardzo często wewnątrzwątrobowe przetoki wrotno-systemowe są bezobjawowe i przypadkowo stwierdzane w badaniach obrazowych. Tak jak to miało miejsce w prezentowanym przypadku. U pacjentki nie stwierdzono również odchyleń od wartości referencyjnych w badaniach laboratoryjnych. Najprawdopodobniej wynika to z faktu, że tylko część krwi z prawej gałęzi żyły wrotnej przepływa przez przetokę. Pozostała objętość krwi płynie do dalszych odgałęzień żyły wrotnej.

Film 6. Głowica konweksowa PHILPS LUMIFY. Widoczny jest podział prawej gałęzi żyły wrotnej.

...

Zdjęcie 3. Głowica konweksowa PHILPS LUMIFY. Widoczny jest podział prawej gałęzi żyły wrotnej.

Przetoki wrotno-systemowe wewnątrzwątrobowe mogą być bezobjawowe w okresie dzieciństwa i adolescencji. Objawy mogą pojawić się dopiero u osób dorosłych. Przetoki wrotno-systemowe pozawątrobowe mogą dawać objawy już w dzieciństwie.

 

Objawy związane z przeciekiem wrotno-systemowym:

  • encefalopatia wrotno-systemowa
  • nadciśnienie płucne
  • niewydolność krążenia
  • hyperamonemia,  cholestaza, hypergalaktozemia

Powikłania przetok wrotno-systemowych:

  • nadciśnienie płucne
  • niewydolność krążenia
  • krwawienie z przewodu pokarmowego
  • hiperandrogenizm
  • zapalenie trzustki

Leczenie przetok wrotno-systemowych:

  • embolizacja metodami radiologii interwencyjnej
  • chirurgiczne zamknięcie przetoki 

Przetoki wrotno-systemowe – o czym powinien pamiętać ultrasonografista?

  • U pacjenta dorosłego z nagle pogarszającymi się funkcjami poznawczymi, badając wątrobę bez cech nadciśnienia wrotnego i marskości, szczególną uwagę zwróć na przebieg żyły wrotnej i żył wątrobowych.
  • U pacjentów z przetoką wrotno-systemową zwróć szczególną uwagę na zmiany ogniskowe wątroby. U 25-50% przypadków widoczne mogą być łagodne zmiany ogniskowe wątroby: gruczolaki, naczyniaki, ogniskowy rozrost guzkowy. Ich występowanie związane jest z miejscowymi zmianami hemodynamicznymi min. ze wzrostem przepływu tętniczego i dopływem czynnika wzrostu.
  • Ocenia się, że rak wątrobowo-komórkowy występuje u około 4% dorosłych pacjentów z przetokami wrotno-systemowymi.

PHILIPS LUMIFY w portalu eduson.pl

Zobacz pozostałe obrazy ultrasonograficzne zarejestrowane głowicami PHILIPS LUMIFY:

Piśmiennictwo

  1. Lin ZY, Chen SC, Hsieh MY, Wang CW, Chuang WL, Wang LY. Incidence and clinical significance of spontaneous intrahepatic portosystemic venous shunts detected by sonography in adults without potential cause. J Clin Ultrasound. 2006 Jan;34(1):22-6. [Medline]
  2. Gong Y, Zhu H, Chen J, Chen Q, Ji M, Pa M, Zheng S, Qiao Z. Congenital portosystemic shunts with and without gastrointestinal bleeding - case series. Pediatr Radiol. 2015 Dec;45(13):1964-71. [Medline]
  3. Palvanov A, Marder RL, Siegel D. Asymptomatic Intrahepatic Portosystemic Venous Shunt: To Treat or Not To Treat? Int J Angiol. 2016 Sep;25(3):193-8. [Medline]
  4. Park JH, Cha SH, Han JK, Han MC. Intrahepatic portosystemic venous shunt. AJR Am J Roentgenol. 1990 Sep;155(3):527-8. [Medline]
  5. Stringer MD. The clinical anatomy of congenital portosystemic venous shunts. Clin Anat. 2008 Mar;21(2):147-57. [Medline]
  6. Blanc T, Guerin F, Franchi-Abella S, Jacquemin E, Pariente D, Soubrane O, Branchereau S, Gauthier F. Congenital portosystemic shunts in children: a new anatomical classification correlated with surgical strategy. Ann Surg. 2014 Jul;260(1):188-98. [Medline]
  7. Singh K, Kapoor A, Kapoor A, Gupta K, Mahajan G. Congenital intrahepatic portosystemic shunt--an incidental rare anomaly. Indian J Pediatr. 2006 Dec;73(12):1122-3. [Medline]
  8. Oguz B, Akata D, Balkanci F, Akhan O. Intrahepatic portosystemic venous shunt: diagnosis by colour/power Doppler imaging and three-dimensional ultrasound. Br J Radiol. 2003 Jul;76(907):487-90. [Medline]
  9. Kim IO, Cheon JE, Kim WS, Chung JW, Yeon KM, Yoo SJ, Seo JK, Choi JH. Congenital intrahepatic portohepatic venous shunt: treatment with coil embolisation. Pediatr Radiol. 2000 May;30(5):336-8. [Medline]
  10. Grimaldi C, Monti L, Falappa P, d'Ambrosio G, Manca A, de Ville de Goyet J. Congenital intrahepatic portohepatic shunt managed by interventional radiologic occlusion: a case report and literature review. J Pediatr Surg. 2012 Feb;47(2):e27-31. [Medline]
Dodaj komentarz

Innowacyjna Gospodarka NSS

Dotacje na innowacje - Inwestujemy w Waszą przyszłość
Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

UE EFRR

 

do góry